Kunming - Hanoi

Kunming - Hanoi, een tochtje van 17 dagen en een kleine 1500km. de laatste dagen genieten van china, de kreeftskeerkring over, en een ander klimaat.

Nieuw volk, nieuwe gebruiken, nieuw geld en nieuw eten, nieuwe nationale held...


Welkom in Vietnam

Vanuit Kunming is het een flink eind naar het zuiden en ook een flink eind afdalen (Kunming 1890m - Hanoi zeeniveau of zoiets). Het platteland van China kennen we nu wel en daar fietsen we lekker snel doorheen.



De zoveelste nieuwe snelweg in aanbouw

Het is lekker fietsweer ongeveer 20 graden. Onderweg komen we nog een aantal fiets/circus-gekken tegen, een groepje van 6 met clownesque pakjes aan, sommige op zelfgebouwde fietsen, ze hebben veel muziekinstrumenten bij zich hier en daar steekt een kegel uit een tas of hangt er een eenwieler aan een fiets gebonden. 1 van hen is al 2 en een half jaar onderweg. Een ander is op zijn fiets van uit Italie komen fietsen. We mogen 1 van de fietsen even uit proberen. Echt geweldig fietst het niet maar ik vind het knap dat ze met die dingen uit Italie zijn gekomen. Hier en daar zijn extra stukken ijzer aan gelast om de boel te verstevigen.

Circusfiets

De dag dat we afdalen naar de Rode Rivier, ongeveer 1500 meter lager, wordt het snel warmer en benauwd (boven de 25 graden en vochtig). Tijdens de afdaling komen we een wel heel mooi lijkje tegen! die moet natuurlijk op de foto!



vleerbeest

De laatste 50km langs de rode rivier zien we vietnam al aan de overkant liggen, om al vast te wennen kijken we af en toe naar de overkant maar zien geen teken van leven.



Bananenman aan de Chinese kant van de Rode Rivier

De volgende dag proberen we de grens over te steken. We hebben hier de hele dag voor uitgetrokken omdat we van niemand duikelijkheid hebben kunnen krijgen of we de grens over mogen fietsen. wij willen niet inzien dat fietsen onmogelijk is en we willen al helemaal niet 10 km met de trein of bus om dan weer verder te fietsen. De grens oversteken gaat wonderbaarlijk makkelijk. Doen alsof je van niets weet werkt erg vaak heel goed. we zijn binnen 1 uur in Vietnam (afgelgde afstand: 150 meter; aantal ingevulde formulieren: veel). In vietnam zien de mensen er ineens uit als vietnamezen, jeweetwel, met van die strohoedjes. en ze gedragen zich ook zo. sterker nog ze spreken vietnamees en daar kunnen we echt helemaal niks mee.



Typische Vietnamezen

de eerste dag fietsen in vietnam is zwaar we willen het dal van de rode rivier weer uit, naar Sapa, dit is een klim van 30km en het is warm. Sapa is een toeristisch oort en dat wordt goed uitgebuit. De prijs voor een tros bananen is 30 km terug 20 keer zo laag. Onder begeleiding van een gids (verplicht, om nog meer geld te verdienen aan toeristen) hebben we in de buurt van Sapa gewandeld door dorpjes vol minderheden. Een wandeling die aan de gemiddelde toerist wordt verkocht als dagtocht doen wij even in een ochtendje. Goede conditie?!





Minderheidsmeisjes

Na Sapa was het nog 15 kilometer klimmen naar de hoogste pas van Vietnam op 1900 meter. Eenmaal boven konden we genieten van onze eerste tropische regenbui. Gedurende de hele afdaling van 26 kilometer heeft het pijpenstelen geregend en leek de weg behoorlijk op een rivier. De wolken hingen zo laag dat we af en toe in een dichte mist verdwenen.

De dagen erna zijn ineens tropisch warm. Het landschap bestaat uit veel bergen die we eerst op fietsen en daarna weer af. Door allerlei dorpen met nog meer minderheden in flitsende pakjes die toeristen als goudmijn beschouwen en dus veel te veel vragen voor alles. En onophoudelijk 'Hallo!' roepen. Maar we fietsten ook rond tussen rijstvelden, bananenbomen, bamboehutten en hangbuikzwijntjes.



Rijstveld

In Mai Chau, 2 dagen voor Hanoi, hebben we bij mensen thuis geslapen in een huis op poten met een bamboe vloer. Klinkt romantischer dan het was. Ook in dit dorpje van de Thai heeft men toeristen ontdekt en voor de prijs van een bed in een luxe hotel mag je bij ze thuis op de grond slapen. Maar gelukkig kookt onze gastvrouw wel lekker en veel eten voor ons. Dit dorp had trouwens wel veel meer hanen, kippen, varkens, katers en poezen dan wij in Nederwetten of Baflo gewend waren. Wat kunnen die beesten 's nachts kabaal maken!! (of is dit de beroerde geluidisolatie van bamboe?)



Toeristenhuis

De laatste dagen naar Hanoi werd de weg breder met meer verkeer. Mensen rijden hier allemaal op motorfietsen en nauwelijks in auto's en vrachtwagens. Gelukkig viel het erg mee om tot hartje Hanoi binnen te dringen. We hebben hier een hele groet hotelkamer met gratis internet weten te vinden midden in het centrum. En gelukkig heeft men, in tegenstelling tot de bergdorpen, wel van het woord concurrentie gehoord. Hier kunnen we weer voor enigszins normale prijzen goed eten. We hebben hier vooral de ananasjes ontdekt die op iedere straathoek, ter plekke voor je geschild, worden verkocht (2 voor ongeveer 50 cent/10.000 dong). En dat terwijl we van te voren door anderen waren gewaarschuwd voor Hanoi prijzen...

Later meer over Hanoi!

Groet uit de rimboe
We zijn net in een klein dorp neergestreken. Er is hier echt helemaal niets, behalve bananenplantages, een goedkoop hotelletje en wonder boven wonder een internetcafe met supersnel netwerk (en heel veel gamende chinese freaks).

Vandaag zijn we van ruim 2000 meter naar beneden gestort naar de Rode Rivier die hier op ongeveer 500 meter stroomt. Helaas vooral zandpad en na een korte regenbui vanmorgen ook veel blubber. Geen nieuw snelheidsrecord dus. Schril contrast met het internet cafe hier: boven op de berg speelden minderheids-pubers nog met speeltjes (stok met wieltjes) die wij alleen aan peuters durven te geven.

Vandaag hadden we eigenlijk de grens met Vietnam willen bereiken. Maar er blijken meer haarspeldbochten en minder asfalt te zijn dan wij hadden gewenst. Over 2 dagen dan maar...

Nog een interessant feitje: wij zijn gistermiddag de kreeftskeerkring gepasseerd. We zijn nu dus officieel in de tropen. Daar is het niet altijd 30 graden met een stralende zon.

We zijn in Hanoi!
We zijn inmiddels in vietnam beland heel wat kilometers, hitte, 'lokalen' met of zonder motorfiets en achterlijke bergen overwonnen.

Nu zijn we in Hanoi, het zit er op. Dat hebben we gevierd met een heerlijk drankje in een veel te duur cafe 2 drankjes voor 100.000 dong.

hmm nu gaat het licht uit hier ik denk dat de tent sluit het is 22:00. later meer nieuws.

groeten frank en froukje

Hanoi
Het is duidelijk dat de Fransen hier hebben huisgehouden. De grote villa's in de stad hebben een duidelijke Franse stijl van rond 1900. En in de smalle straatjes van de oude stad lijkt het soms wel of je in Zuid Frankrijk bent. En door al die smalle straatjes persen zich duizenden toeterende motorfietsen. Samen met de vele kleine tempeltjes, winkels vol zijde voor de toeristen, verkoopsters met strohoeden en manden met fruit op hun nek en eettentjes op de stoep wordt het ineens toch Vietnamees.



Nachtelijk Hanoi



Tot nu toe hebben we vooral over straat geslenterd. In alle kleine bedrijfjes is al behoorlijk wat te zien. Iedere straat heeft van oudsher bepaalde winkeltjes. Als we vanuit ons hotel links de straat uitlopen komen we in een straat vol winkeltjes met tempelbenodigdheden zoals kitscherige lampjes, wierook en nepgeld. Als we vervolgens rechtdoor lopen komen we in de speelgoedstraat. Naar rechts is de knopenstraat, die na het kruispunt gaat deze over in de geimporteerde-drank-straat. Rechtsaf vanuit het hotel hebben we de zijdestraat die overgaat in de elektromotorstraat. Daarnaast zijn er nog heel veel markten, op straat of in markthallen, gespecialiseerd in vlees, vis, bloemen of kleding.



Hanoi's verkeer: overschot aan motorfietsen

Topattractie in de stad is het Ho Chi Minh-kwartier. Geheel tegen de wil van de oude leider van de Vietnamezen in is hij hier in een Mausoleum opgebaard. Zijn oude woonhuis naast het mausoleum is nu voor iedereen te bezichtigen en bovendien is achter het mausoleum een enorm museum gebouwd ter ere van de grote held. Overal wordt duidelijk gezegd dat Uncle Ho zeer eenvoudig leefde. Zijn kleine woning met bed en bureau stond natuurlijk in een schril contrast met het naastgelegen paleis van de vroegere gouverneur van Indochina. Dan vergeten we alleen even te vermelden wat de functie was van alle bijgebouwen naast de woning. Personeel misschien? Het 'eenvoudige onderkomen' van Ho himself had tenslotte geen keuken, zo concludeerden deze kritische bezoekers.



Hier 'rust' Uncle Ho

Inmiddels hebben we in Hanoi ook een paar goede plekken gevonden om te eten. Dat doe je hier namelijk gewoon op straat. 's Avonds verschijnen op straat allerlei kleine eettentjes met plastic tafeltjes en stoeltjes. Sommigen beperken zich tot loempia's en noedelsoep, maar wij weten ook de plekken met kikkerbilletjes en scampies inmiddels te vinden. Overdag lopen overal vrouwen rond met fruit. We hebben inmiddels heel wat ananasjes, ter plekke voor je schoongemaakt, verorbert. Ook een typisch straatproduct is de Franse pistolet. Smaakt na 4 kaasloze maanden erg goed met echte 'Vache qui rit'!



Lekker eten doe je op straat

Kayakken in Halong Bay
Eerst maanden fietsen en dan ineens niets meer hoeven te doen valt zwaar. Na 4 dagen Hanoi zijn we weer in beweging gekomen. Deze keer niet op de fiets, maar in een kayak. Een onbewoond eiland aan de kust, Halong Bay, was onze uitvalsbasis.



FF in de kayak

Samen met een gids en 2 Australiers hebben we 3 dagen rondgepeddeld tussen de enorme rotsen van Halong Bay. Op zeeniveau zijn ze uitgesleten. En op allerlei plekken zijn kleine strandjes. Het water is heel ondiep en helder. Op de bodem groeit koraal in allerlei soorten en maten. Bij ons eigen strandje ligt de bodem vol grote zeesterren. En ieder strand ligt vol met aangespoelt koraal en mooie schelpen. En tijdens 1 van de kayaktochten hebben we ergens een half uur liggen dobberen terwijl we een apenkolonie op een rots hadden gevonden.



Halong Bay



Spannende rots

Ik heb trouwens wel gemerkt dat kayakken andere spieren vraagt dan fietsen! Het kostte me behoorlijk veel energie om de peddel goed in het water te steken. Gelukkig heeft Frank vroeger veel gekayakt en zijn er bij hem nog wat spieren op de juiste plek over....

Rode Rivier Delta
Voordat we definitief naar huis gaan zijn we nog een week gaan fietsen in de delta van de Rode Rivier om toch nog wat meer van Vietnam te zien dan alleen Hanoi. Dit bleek meteen een soort therapeutische werking te hebben: wennen aan Nederland. Het land is hier vlak, er zijn overal dijken en het is enigszins zompig. Voor een klein beetje wintergevoel was de zoveelste oogst van dit jaar net binnengehaald en het land omgeploegd. Aan de horizon overal waar je keek kerktorens.



Afgewisseld met de rokende schoorstenen van kleine steenfabriekjes. Om het geheel toch nog Vietnamees te maken reden in dit landschap wel veel mensen met strohoeden rond op gammele Peugeot fietsjes of motoren.



Bovendien doemden in de buurt van Ninh Binh de onvermijdelijk karstbergen weer op. We hebben daar een dagje lui gedaan en ons als een stel dikke Amerikanen laten rondroeien in de plaatselijke toeristische attractie Tam Coc. Conclusie: wij zijn niet geschikt voor zulke luie toestanden. Daarom zijn we daarna maar meteen een van de karstbergen opgeklommen.

Ook iets onnederlands net ten zuiden van Hanoi is het Cuc Phuong National Park. Een echt tropisch regenwoud met lianen en apen. Hier hebben ze een apenfokcentrum. En een 7 km lange wandelroute naar een "1000-jaar oude boom"!



Maar vooral veel eekhoorntjes en vuurvliegjes rondom ons rimboe-hotel. De meest bijzondere ervaring vonden we hier eigenlijk dat je niet eens heel erg opkijkt van zo'n regenwoud, omdat je het al kent van plaatjes.

Nu zijn we weer terug in Hanoi om nog even 2 dagen ons geld op te maken. En we hier wennen langzamerhand ook steeds meer aan het kerstgebeuren. Waar het in het bergen beperkt bleef bij enorme struiken kerstster als erfafschijding, hebben we hier in Hanoi inmiddels te maken met een overvloed aan kerstmannen en kerstbomen. Het blijft niet beperkt tot alleen kerst. Hier heeft men het gevoel alsof men massaal een poolexpeditie begint. Bij 15 graden is het heel normaal met mutsen, sjaals en handschoenen aan rond te lopen.

Tot zaterdag!







[ terug... ]